Yukarı Çık

Nar

12 Eylül 2017 Salı 21:54:41


        Bordo renkli bir perdenin arkasında Haze'nin gölgesini görüyorum. Haze'nin adını büyükadından duyduğumdan beri o bahçeden ayrılamadım. İnce, narin boynu önüne düşmüş Haze'nin. Kolu belli aralıklarla başının üstüne doğru durmadan kalkıyor iniyor...

    İğne ve iplik nasıl birbirine eş olmuşsa öyle sımsıkı işliyor gerilmiş kasnakta kumaşını. Göz nuru diyorlar burada kadınlar duygularıyla ellerinin birlikteki seyrine. Çeyizmiş ceviz sandıklarda saklanırmış. Pencereleri avluya bakan evlerin kadınları kendilerini daha bir şanslı görürler sokağa bakanlardan bu topraklarda... Bahçe duvarları, ağacın gölgeleri ve hışırtısı dalların saklar onların oturuşlarını, gezinmelerini. Önceden beri; buğulu; bazen genizden gelen boğuk bir sesle söyledikleri şarkıları da vardır. Ben bazı geceler duyarım sesini Haze'nin. Ağacın en tepesine çıkmışsam hele. Bazen bahçeye açılan kapısı açılır evin. Elinde bir süt kabıyla Haze karşımdadır. Yavaşça bırakır elindeki kabı yere.
-Pisi pisi pisi pisi...karanlığa doğru seslenir.

Adımı bilse keşke derim içimden. Sesinden adımı duysam... Çağırsa durmadan ...Adım Nar. Adım Nar. Adım Nar...

ayşe keskin/ Trabzon

Haber Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz, kaynak gösterilmeden kullanılamaz.